Monday, September 18, 2006

Beynimdeki düşüncelerden kurtulmanın tek yolu
Başımı bedenimden ayırmaksa
Bir giyotin getirin bana

Hayatında kaç kişiden nefret edebilirsin? 3-5 ya da daha fazla.Bütün dünya ya da herşeyden önce kendin.Hangi durumlarda kendini amaçsız ve yalnız hissedersin?Başarısız olduğunda ya da her zaman?Canının istediği gibi nasıl yaşayabilirsin?Tüm tanıdıklarından kurtularak mı?Başkasına verdiğin tüm sözleri tutarken kendine verdiklerini neden tutamazsın?Canın neden ölmeyi arzular?Kime veya neye kavuşmak için?Neyden kurtulmak için,neyi beklediğin için?
Gerçekleştiremeyeceğin hayaller kurma.Hatta hiç hayal kurma.Nasıl olsa hiçbiri gerçekleşmeyecek.

YAŞIYOR MUSUN?

Takmaya çalışırken kuyruğunu
Birlikte yaptığımız şeytan uçurtmasının
Görürdüm çırpınırdı ufacık kalbin
Hatırımdan bile geçmezdi
Sana duyduklarımı söylemek

Acaba hala yaşıyor musun?

Orhan Veli

Thursday, September 14, 2006

ve evet yurttan bildiriyorum
okula ulaşmam zaman alıyo çünkü bi türlü fakülteme giden minibüsü tutturamıyom niye kimseye sormuyosun derseniz sormaya soruyorum ama adam gibi cevap veren yok ki gitmem gereken istikametin tam tersi yönde yol tarif ettikleri için 15 dakikalık yolu 1 satte gitmiş bulunmaktayım yetmediği gibi eski öğrenciler de çömlerle dalga geçmek için midir nedir fakültede dört dönmemize neden oluyolar sınıflar ayrı alem zaten onları bulmak da ayrı bi işkence

Monday, August 21, 2006

Boğazında bir ilmekle uyandı bu sabah
Loş evinin tavanına asılı
Gözleri duvardaki saatte
Hala aynı düşünceler
Öldüğünde bile..........

etrafındakilerin çığlıklarıyla uyandı uykusundan dövünüyordu herkes ağlıyordu kalktı yatağından hiçbirşey anlamadan çıktı odasından kapısı açık odaya doğru gitti girmesine izin vermediler kapattılar kapıyı suratına şaşkın bakışlarına rağmen izin vermediler içeriyi görmesine son bir kez görmesine
çıkardılar evden başka bir evde geceledi neler olduğunu neden orad olduğunu bilmeden söylemedi kimse ertesi sabah kalktığında arkadaşları yanındaydı oyalamak için kimse söylemedi yine ne olduğunu sormadı o da sormak istemedi cevabı bilmek istemedi belki de
ağlayarak girenlerin ardından çıktı evden merdiven boşluğunda gördü son kez sarıldığı kefen gibi bembeyaz yüzünü bir daha bakmadı tek bir saniye kaldı aklında yıllar sonra hatırlamak istediğinde dahi
doya doya son bir kez görmesine izin vermediler

Wednesday, August 16, 2006

gloomy sunday nedir?(merak edenler için)
macar bir besteci ve piyanist olan rezso seress tarafından 1933 yılında ıslık çalarak bestelenmiş bir şarkıdır kendisini terkeden sevgilisi için yazdığı bu şarkı yayınlandıktan sonra sevgilisi intihar eder tam olarak bilmediğim bir tarihte de kendisi
asıl önemli olan bu şarkıyı dinlerken intihar eden bu şarkının sözleri elinde bulunarak intihar eden veya sözlerini intihar notu olarak bırakan insanlar yüzünden amerika ve ingiltere başta olmak üzere pek çok ülkede o dönemde radyolarda çalınmasının yasaklanmış olması
şu ana kadar diamanda gallas ki benim en sevdiğim versiyon budur heather nova,björk,billie holiday,marianne faithfull,sarah brightman,sarah maclahlen,elvis castello ,loreena mckennitt ve cristian death da dahil olmak üzere birçok şarkıcı ve grup tarafından söylenmiş üzerine yeni sözler yazılmış ki bunlardan diamanda gallas ın söylediğini blogumda bulabilirsiniz yaklaşık 180 albümde bulunmuş bir şarkıdır
hakkındaki efsanelerden biri de macarcadan çevrilirken sözlerin bir kısmının sakıncalı görüldüğü için çevrilmediğidir
şarkı " international suicide anthem" olarak da bilinir yani "uluslarası intihar ilahisi"
neden mi sürekli kullanıyorum ismim olarak çünkü seviyorum bu şarkıyı

Monday, June 19, 2006

Bana seni gerek,yalnız seni-kalbim bunu durmadan tekrar tekrar söylesindursun.Beni gece gündüz işgal eden arzular,iliğine kadar sahte ve boştur.
Nasıl gece,ışık için duasını karanlığında saklarsa,aynen öyle şuuraltımın derinliğinde çınlayan çağrı da 'Bana seni gerek,yalnız seni' diyor.
Gayesi olan sükuneti ararken,fırtına nasıl var gücüyle sükunetle çarpışırsa,aynen öyle isyankarlığım senin aşkına çarpar ve çağrısı 'Bana seni gerek yalnız seni' der.
Rabindranath Tagore




Gloomy Sunday
Sadly one Sunday I waited and waited
With flowers in my arms for the dream I'd created
I waited 'til dreams, like my heart, were all broken
The flowers were all dead and the words were unspoken
The grief that I knew was beyond all consoling
The beat of my heart was a bell that was tolling
Saddest of Sundays
Then came a Sunday when you came to find me
They bore me to church and I left you behind me
My eyes could not see one I wanted to love me
The earth and the flowers are forever above me
The bell tolled for me and the wind whispered,
"Never!"But you I have loved and I bless you forever
Last of all Sundays