KAÇIŞ

bu aralar gerçekleştirdiğim bir kaçışın ertesinde evimdeyim..."sıkıldım eve gidicem" deyişimin üzerinden yaklaşık 24 saat geçtikten sonra otobüsümün kalkmasına 45 dakika kala ben çantamı hazırlamak için odanın içinde dört dönmekteydim.yine her zamanki gibi birşeyleri unutmama neden oldu tabiki bu plansızlık ama son gelişim olmayacağı ümidiyle yaşadığımdan artık bir dahaki sefere getirmek üzere odama emanet etmiş oldum getirmem,evde bulunması gerekenleri.tekdüzeliğin canıma tak ettiği,çevremdeki insanlardan ve yaşamakta olduğum şehirden kısa bir süreliğine de olsa kurtulmam gerektiğini düşündüğüm günlerden çıkış yolu olarak tek gördüğüm buydu.kaçış...her ne kadar rahatsız olduğum şeyleri geride bırakamıycak olsam da -malum insan kendinden kaçamaz,saklanamaz- yine de kendime hava değişikliği vermiş oldum.gidişattan pek memnun olmadığımdan mekan değiştirmenin nedense beni rahatlatacağını düşünüyorum.eskiden yaptığım şeyleri,bana zevk veren şeyleri büyük bir mutlulukla yerine getirirken şimdi ne oldu da onları yapmaz ve hatta beceremez hale geldim bilmiyorum...altında yatan sebebi araştırmak da işime ne kadar geliyo tartışılır. aslında ben herkesin yaptığı ya da yaşadığı şeylerin sebeplerini bildiğini düşünenlerdenim. yani neden böyle olduğumu,bu gereksiz tutumumun sebebini biliyorum.ancak itiraf etmek her zaman zor olmuştur özellikle de ilk adım olan kendine itiraf etmek.şimdilik gözardı etmeye çalıştığım bu gerçeklerden daha ne kadar kaçabilirim bilemiyorum.tabi buna kaçmak demek de yanlış, uzaklaşamadığıma göre bulunduğum noktadan bunun adı nasıl kaçmak olur ki??boşa kürek çekmeyi bırakmam lazım sanırım. az önce de dediğim gibi insan kendisinden uzaklaşamaz ki....